PARKI KRAJOBRAZOWE
Stążka (fot.: Jarosław Gorączkowski)
Nad Jeziorem Długim (fot.: M. P. Chybowscy)
Park krajobrazowy obejmuje obszar chroniony ze względu na wartości przyrodnicze, historyczne i kulturowe oraz walory krajobrazowe w celu zachowania, popularyzacji tych wartości w warunkach zrównoważonego rozwoju.
Obszary zarządzane przez Nadleśnictwo Rytel współtworzą dwa parki krajobrazowe - Tucholski Park Krajobrazowy i Zaborski Park Krajobrazowy.
Tucholski Park Krajobrazowy – utworzony został na podstawie uchwały Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy z dnia 9 grudnia 1985 roku. Powierzchnia jego wynosi 36983 ha, w tym na gruntach zarządzanych przez Nadleśnictwo Rytel (obręb leśny Rytel) 6744 ha. Park położony jest w granicach dwóch województw: kujawsko – pomorskiego i pomorskiego. Lasy zajmują 86,1% powierzchni parku, a głównym gatunkiem ich drzewostanu jest sosna z niewielką domieszką innych gatunków. Pozostałą część parku stanowią użytki rolne, wody, nieużytki, tereny zabudowane, drogi i inne. Tucholski Park Krajobrazowy posiada otulinę, która obejmuje powierzchnię 15946,00 ha. Zarówno Tucholski Park Krajobrazowy jak i jego otulina posiadają Plan Ochrony wprowadzony Uchwałą Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 10 kwietnia 2009 roku (Dz. Urz. z 2009 r. Nr 34, poz. 716).
Opis Tucholskiego Parku Krajobrazowego w CENTRALNYM REJESTRZE FORM OCHRONY PRZYRODY
Zaborski Park Krajobrazowy – utworzony na podstawie uchwały nr 11/68/90 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy z dnia 28 lutego 1990 roku. Początkowo nosił nazwę Chojnicki Park Krajobrazowy. W 1991 roku rozporządzeniem nr 1/91 Wojewody Bydgoskiego z dnia 12 stycznia 1991 roku został przemianowany na Zaborski Park Krajobrazowy. Powierzchnia parku wynosi 34026 ha, w tym na gruntach zarządzanych przez Nadleśnictwo Rytel 6419 ha. Park położony jest w północno – zachodniej części Borów Tucholskich na Równinie Charzykowskiej, na południowo – zachodnim skraju województwa pomorskiego. Zaborski Park Krajobrazowy nie posiada otuliny, natomiast Uchwałą Sejmiku Województwa Pomorskiego z dnia 21 grudnia 2023 roku ustanowiono plan ochrony dla Zaborskiego Parku Krajobrazowego (Dz. Urz. z 2024 r. poz. 380).
Opis Zaborskiego Parku Krajobrazowego w CENTRALNYM REJESTRZE FORM OCHRONY PRZYRODY
Asset Publisher
Asset Publisher
Użytkowanie lasu
Użytkowanie lasu
Ścinka drzewa (zdjęcie: Jerzy Wolski)
Pozyskanie drewna harwesterem (zdjęcie: M. Leszczyński)
Zrywka konna drewna (zdjęcie: Jerzy Wolski)
Okrzesywanie drzewa (zdjęcie: Jerzy Wolski)
Załadunek drewna (zdjęcie: Dala Pieczulis-Leszczyńska)
Zrywka drewna (zdjęcie: M. Leszczyński)
Drewno przygotowane do wywozu (zdjęcie: Dala Pieczulis-Leszczyńska)
Użytkowanie lasu to korzystanie z jego zasobów – pozyskanie drewna, zbiór płodów runa leśnego, zbiór roślin lub ich części na potrzeby przemysłu farmaceutycznego, pozyskanie choinek, eksploatacja kopalin i wiele innych. Leśnicy umożliwiają społeczeństwu korzystanie z darów lasu, ale w sposób zapewniający mu trwałość.
Rozmiar pozyskania drewna określony jest w planie urządzenia lasu, który sporządzany jest dla każdego nadleśnictwa na 10 lat. Zapewnia on pozyskiwanie drewna w granicach nie tylko nieprzekraczających możliwości produkcyjnych lasu, lecz także systematycznie zwiększających zapas drewna pozostającego w lasach, tzw. zapas na pniu. Krótko mówiąc, leśnicy prowadzą w lasach gospodarkę w sposób zapewniający ich trwałość i możliwość biologicznego odtwarzania.
O wielkości pozyskania drewna decyduje tzw. etat cięć określony w każdym planie urządzenia lasu. Jest to ilość drewna możliwa do wycięcia w określonych drzewostanach na określonej powierzchni w okresie 10 lat, które obejmuje plan. Dzięki temu, że etat jest niższy niż przyrost drewna w tym samym okresie, następuje stały wzrost zapasu „drewna na pniu" (w Polsce pozyskuje się ok. 55 proc. przyrostu).
Pozyskane drewno pochodzi z:
- cięć rębnych – usuwania z lasu drzewostanów „dojrzałych"; ich podstawowym celem jest przebudowa i odtworzenie drzewostanów;
- cięć pielęgnacyjnych (czyszczeń i trzebieży) – usuwania z lasu części drzew uznanych za niepożądane i szkodliwe dla pozostałych drzew i wartościowych elementów drzewostanu;
- cięć niezaplanowanych – są one konsekwencją wystąpienia klęsk żywiołowych w lasach.
Nadleśnictwo Rytel prowadzi gospodarkę leśną na powierzchni ponad 17,5 tys. ha i pozyskuje rocznie ok. 70 tys. m sześc. drewna.
Drewno pozyskane na terenie Nadleśnictwa Rytel trafia głównie do przedsiębiorstw zajmujących się dalszym przerobem tego surowca: tartaków, zakładów przemysłu celulozowo-papierniczego, fabryk mebli oraz mniejszych zakłady stolarskich. Ponadto drewno opałowe kupowane jest przez nabywców indywidualnych na potrzeby gospodarstw domowych.
Zapoznaj się z ofertą sprzedaży drewna Nadleśnictwa Rytel.