Lista aktualności Lista aktualności

Inwentaryzacja zwierzyny w Nadleśnictwie Rytel

W Nadleśnictwie Rytel odbyło się w dniu 10 lutego 2021 roku spotkanie kierownictwa nadleśnictwa z zaproszonymi przedstawicielami kół łowieckich. Gości przywitał nadleśniczy Zbigniew Łącki, który otworzył spotkanie i wprowadził przybyłych uczestników w temat gospodarki łowieckiej. Naszymi gośćmi byli myśliwi, głównie łowczowie lokalnych kół gospodarujących w obwodach dzierżawionych na terenie nadleśnictwa. Zebranie poświęcone było przekazaniu najważniejszych informacji o tegorocznej inwentaryzacji zwierzyny, która została ustalona na 12.02.2021 i 19.02.2021 roku. Pan Józef Brzeziński zastępca nadleśniczego omówił docelowe stany zagęszczenia  zwierzyny i wieloletnie łowieckie plany hodowlane.
 

Kiedy i w jakim celu jest wykonywana inwentaryzacja?

Inwentaryzację przeprowadza się zimą każdego roku, w celu odzwierciedlenia faktycznej ilości zwierzyny leśnej. Podczas inwentaryzacji liczymy różne osobniki gatunków łownych jak i będących pod ochroną, aby w pełni uzyskać wiedzę o ilości zwierzyny bytującej na terenie nadleśnictwa. Wspólnym celem jest zadbać o zwierzynę leśną i ochronę upraw oraz zachować zrównoważony rozwój całego ekosystemu. Myśliwi wykonują  swoje obowiązki, jednocześnie realizując zadania ustawowe. Na podstawie inwentaryzacji ustalamy optymalne ilości zwierzyny na danym terenie tak, aby szkody w płodach rolnych, uprawach leśnych, plantacjach były gospodarczo znośne. Myśliwi poprzez swoje wielokierunkowe działania często stoją na straży aby chronić uprawy, zachować równowagę w ekosystemach i dbać o dobro przyrody i człowieka.
 

Kto wykonuje inwentaryzację zwierzyny i jak ona przebiega?

Myśliwi, najczęściej przedstawiciele zarządu kół łowieckich w wyznaczonych terminach spotykają się z pracownikami nadleśnictwa. Przybywają z wizytą do poszczególnych leśnictw, konsultują stany z miejscowymi leśniczymi i na podstawie całorocznej obserwacji, znajomości łowisk oraz wyników z liczenia zwierzyny na podstawie tropów na śniegu dokonują ustalenia faktycznej ilości zwierzyny przebywającej w ostojach i kompleksach leśnych.  Aktualnie ze względu na panujące okoliczności i czasochłonność przyjęto metodę całorocznej obserwacji, jako podstawową. Pomocniczą metodą jest tropienie na śniegu oraz liczenie przy użyciu urządzeń optycznych.
 

Co wynika z inwentaryzacji zwierzyny?

Wyniki inwentaryzacji uzgodnionej pomiędzy dzierżawcami obwodów łowieckich i służbą leśną dostarczane są do nadleśnictwa. Pozwala ona stwierdzić ilość zwierzyny w obwodach łowieckich i ustalić podstawy planu hodowlanego na najbliższy rok gospodarczy. Zaewidencjonowane ilości zwierzyny regulujemy poprzez selekcję, pamiętając o zachowaniu struktury płci poszczególnych gatunków zwierzyny łownej. Duże znaczenie mają warunki klimatyczne, które skutkują naturalnymi ubytkami zwierzyny, szczególnie saren i młodych dzików. Wpływ na zmniejszanie stanów mają także drapieżniki np. wilk.
 

Wirus afrykańskiego pomoru świń – ASF

W ostatnich latach nasilające się zakażenia wirusem wywołującym afrykański pomór świń mają szczególne znaczenie gospodarcze, dlatego ważne jest aby szybko zareagować na wypadek pojawienia się choroby. Każdy przypadek padniętego dzika należy zgłaszać do Powiatowego Lekarza Weterynarii. Ważna jest też okresowa sprawozdawczość i terminowy przepływ informacji o ASF. Systematyczne, wzmożone działania myśliwych i pracowników służby leśnej np. szukanie zarażonych dzików oraz rozrzedzanie populacji w celu zmniejszenia możliwości przenoszenia choroby mają na celu eliminowanie zagrożenia ze strony wirusa afrykańskiego pomoru świń w obwodach łowieckich.
 

Podsumowanie

W Nadleśnictwie Rytel zakładanie dużych powierzchni upraw wiąże się w przyszłości z powstawaniem miejsc ostoi i występowaniem szkód od zwierzyny. Istotnym zadaniem jest wykonanie na właściwym poziomie inwentaryzacji a co za tym idzie utrzymanie racjonalnych stanów zwierzyny łownej. Staramy się zapewnić optymalne działania  i równowagę pomiędzy ilością zwierzyny a pojawianiem się szkód w młodych lasach. Idealnie jest, aby szkody były gospodarczo znośne przy możliwie wysokiej populacji zwierzyny.

tekst i zdjęcia: T. Orzłowski